قیمت موز در هند با اختلال در صادرات سقوط کرد و به تولیدکنندگان ضربه زد

قیمت موز در هند با اختلال در صادرات سقوط کرد و به تولیدکنندگان ضربه ز

کشاورزان موز در ایالت مهاراشترا در هند، پس از اختلال در صادرات به خاورمیانه، با فشار بازار مواجه شده‌اند. کشاورزان در مناطق اصلی تولید مانند جالگائون و سولاپور گزارش می‌دهند که کانتینرها در سردخانه‌ها باقی مانده و امکان ارسال محموله‌ها وجود ندارد. حجم محصولاتی که در ابتدا برای صادرات در نظر گرفته شده بود، به بازار داخلی هدایت شده و همین موضوع باعث افزایش عرضه و کاهش قیمت‌ها شده است.

در ماه فوریه، قیمت درب مزرعه بین ۱۸ تا ۲۲ روپیه به ازای هر کیلوگرم بود. تا ماه مارس، قیمت‌ها به ۸ تا ۱۰ روپیه کاهش یافت و در ماه آوریل حتی به ۲ تا ۳ روپیه در هر کیلوگرم سقوط کرد.

بهاگوات هولکار، کشاورزی از منطقه کارمالا در ناحیه سولاپور که ۴٫۰۵ هکتار زمین زیر کشت موز دارد، گفت: «بیشترین قیمتی که در فوریه گرفتم ۲۲ روپیه برای هر کیلو بود. اما با شروع جنگ و محدود شدن صادرات، برداشت‌ها در سراسر ایالت به بازار داخلی منتقل شد و قیمت‌ها سقوط کرد.»

هولکار هزینه‌های ورودی خود را برای کود، آبیاری قطره‌ای و سایر نیازها نزدیک به ۲۰ لاخ روپیه (حدود ۲۴ هزار دلار) اعلام کرد. او با قیمت‌های فعلی انتظار دارد تنها ۲٫۵ تا ۳ لاخ روپیه (حدود ۳۰۰۰ تا ۳۶۰۰ دلار) درآمد داشته باشد که نشان‌دهنده زیانی بیش از ۱۷ لاخ روپیه (حدود ۲۰٬۴۰۰ دلار) است.

او گفت: «اکنون برنامه دارم بخشی از زمینم را با دستگاه شخم‌زن آماده کرده و به کشت نیشکر روی بیاورم. دیگر نمی‌توانیم کاملاً به موز تکیه کنیم چون بازار قابل اطمینان نیست.»

کشاورز دیگری در باراماتی نیز اقدام مشابهی را گزارش داد: «قیمت‌ها آن‌قدر پایین است که حتی هزینه حمل‌ونقل و نیروی کار را هم جبران نمی‌کند. تصمیم گرفته‌ام باغ را از بین ببرم و زمین را برای کشت نیشکر آماده کنم.»

او افزود: «در حالی که مصرف‌کنندگان در خرده‌فروشی برای هر کیلو موز ۵۰ تا ۶۰ روپیه پرداخت می‌کنند، قیمت درب مزرعه به پایین‌ترین حد خود رسیده است. واسطه‌ها باید قیمت منصفانه‌ای به ما بدهند تا حداقل بتوانیم زنده بمانیم.»

هانومان داکه، یکی از تولیدکنندگان موز از جالگائون، به افزایش هزینه‌های تولید در کنار کاهش درآمد اشاره کرد و گفت: «با افزایش هزینه‌های کشت — شامل کود، سموم، نیروی کار، آبیاری و سایر نهاده‌ها — و در عین حال کاهش شدید درآمد، بسیاری از کشاورزان برای بازپرداخت بدهی‌ها و ادامه فعالیت با مشکل مواجه شده‌اند. ادامه کار بسیار دشوار شده است.»

کشت موز نیازمند سرمایه‌گذاری در تمام طول سال است و نسبت به محصولات فصلی انعطاف‌پذیری کمتری دارد. کشاورزان می‌گویند پیش از تغییر به محصولات جایگزین، ناچارند زیان‌ها را تحمل کنند.

تولیدکنندگان از مقامات خواسته‌اند که خسارت‌ها را جبران کرده و به دنبال بازارهای صادراتی جایگزین فراتر از امارات متحده عربی، ایران و عراق باشند.

منبع: OdishaBytes
تاریخ انتشار: پنج‌شنبه ۱۶ آوریل ۲۰۲۶

مطالب مرتبط